Ödün Verme Hayata!

Giriş 16. Oca, 2015 by - Blog - 1.253 kere okunmuş

Gönlümün XI dönüm arazisinde, umudumun kandilleri ileri geri tirtir titrer vaziyette diye, aykırı rüzgarları iteledim ötelerime elimin tersiyle!…

Bu gece belki de bu yüzdendir kağıt üzerinde konaklamam, sözcüklerime odaklanmam, melodilerime uyaklanmam!? Ben bu saatten sonra;

Ağzımı açsam gözümü yummam!…

Yine de bu adam bir tutam ses-siz-lik sunar şu an, evvel zamandan arta kalan! Cümleleri sil baştan iki anlam eksik kursam, kelimeleri boydan postan 7 punto kıssam da yazsam, manaları endamından azıcık kaba saba çapalasam, içimdeki deniz akvaryuma döner mi lan? Hayat üzerinde küçülebilme yetisine sahip tek varlık değil mi insan?!…

Düşlerle beşiğimde sallandığım müddetçe!…

Bir zamanlar zannettiklerim oldu benim. Her birinin peyderpey bedelini ödedim diyebilirim. Neyse ki sen hep kağıt üzerindeydin, cümle içindeydin. Bedel orduları üzerine devrilsin istemedim ses-siz-li-ğim! Bir metanet cambazı gibiyim, sen bir algı dargını gibisin, bilesin! Ama asla hayata eğilmeyesin, yaşama bel bükmeyesin!?

Ödün verme hayata & Öncü ol yaşantına!…

Ben yazdıklarımdan ne gibi fikir mahsülleri topladıysam, ikizinde manalar çıkarmanı dilerim! Biricik bir es işareti serüveniydik. Saman kağıdıma çizik portedeki sus işaretini giyinirdik. Kah bir mevsimlik lirik, kah bir saliselik epik! Kıyılarımdan açılan yaralarıma senden serpiştirirdik ve hep şunu merak ederdik;

Kaç zamanlığına uğradın ki hayatıma ses-siz-lik?…

Birbirimizi daha fazla yıpratmadan artık azıcık toz olsana. Bir nevi kış hali seninle yaşadığımız bütün bu muamma. Bütün şu tramva eski bir dostla rastlaşma tadında ama önem veremem sana bundan dahaca fazla. Senden son bir rica;

Hadi artık nadasa! Orada da ödün verme hayata!…

Bütün bedellerin ödendiğini anımsa! Kalasın mutlulukla…

 

B&B

Yorum Bırakın