Blues, Bir Yol Yorgunu

Giriş 23. Oca, 2010 by - Blues'un Kısa Tarihi - 7.792 kere okunmuş

“Blues yüzündeki ifadeyi değil, sırtındaki elbiseyi değiştirir.” – B&B

Büyükbaba şöyle sesleniyordu uzaktan;

?Blues, sen bir güneylisin! Georgia kırsallarında, Mississipi deltasında, saban tutan nasırlı ellerde büyüdün sen oğul. Kah o yana kah bu yana savurdu rüzgar seni. Bugün suyun aktığı yöne sürüyorsun, belki beyaz adamın gölgesinde ama koca bir kervan yürütüyorsun sen oğul.?

O günlerde, evinden uzaklarda bir yol yorgunuydu belki blues, bir göç yorgunu! Ama yinede yüzündeki ifadeyi değil, sadece sırtındaki elbiseyi değiştirdi blues. Mississipi?de blue jean?ini, Chicago?da melon şapkasını, St.Louis?de ipek fularını, New Orleans?da kol düğmelerini, Memphis?de rugan papuçlarını, Texas?ta nabzını. Yüzündeki o melankolik ifade özünde hep aynı kaldı, nerede olursa olsun özünde hep aynı duyguyla çaldı blues. İyi günde, kötü günde?

BLUES KERVANI YÜRÜYOR

20.yüzyılın ilk yılları ardından, kervanın başını çekenler üzerindeki muğlak görüntüde dağılmaya başlıyordu. Blues?a, karşı konulması güç bir çekim alanı yaratanlar artık sadece isimsiz kahramanlar değildi. W.C.Handy, Charley Patton, Lead Belly gibi öncü erkeklerin yanı sıra, Ma Rainey, Bessie Smith, Alberta Hunter, Mamie Smith, Victoria Spivey, Lucille Hegamin, Ida Cox gibi eski toprağın tozlu akorlarını kumpanyalardan plaklara taşıyan kadınlarda vardı.

Kırsal blues?u şehirleştiren, onu kent kültürünün bir parçası haline getirmeyi başaran bu kral ve kraliçelere, 1920?li yıllar ile birlikte Blind Blake, Papa Charlie Jackson, Blind Lemon Jefferson gibi kökten blues insanları da katılacak ve büyükbaba yadigarı yaşlı blues için altın çağın kapıları ardına kadar aralanacaktı. Ancak blues?u, kölelik yıllarının ardından ikinci bir kötü sürpriz daha bekliyordu!

1930?lu yıllar geldiğinde Wall Street?den yükselen S.O.S. sinyalleri, yenidünyanın dört bir yanında kol gezen büyük bir ekonomik bunalıma sebebiyet verecekti. Blues?un derin yaralarla dolu tarihi, onu her defasında zor zamanların müziği olmaya itmiş olsa da, hayat onun acı eşiğini bir kez daha yokluk ve gözyaşı ile test etmeye kararlıydı. Siyah ile beyazı aynı havzada toplayan bu tahribat,?gözyaşının ikinci bir rengi daha yok!? ve ?acıdan beslenmek blues?un bildiği en iyi iş!? söylemlerini bir kez daha hafızalara kazıyordu.

B&B

Bu dizideki yazıları şu sırayla okumanızı öneririm:

  1. Blues?un Perde Arkası
  2. Blues Evi Terk Ediyor
  3. Blues, Bir Yol Yorgunu (şu anda bu yazıyı okuyorsunuz)
  4. Blues Manzaralı Bir Şehir
  5. Blues ile Son Reverans

12 Yanıt - “Blues, Bir Yol Yorgunu”

  1. Orient5 23 Ocak 2010 - 22:36 #

    “acıdan beslenmek blues?un bildiği en iyi iş” ne güzel söylem. Ama bence blues tezatların müziği. Ben blues diblerken acı hissetmiyorum. Hatta dinlemekten keyi aldığım ortam, sıcak, rahat ortamlar. Ne bileym, kafamı karıştırıyor biraz.

    • B&B 24 Ocak 2010 - 20:59 #

      Lonnie Johnson?ın 1937 yılında yayımladığı ??Hard Times Ain?t Gone Nowhere?? adlı şarkısını bu yazıya iliştirmemin başlıca sebebi ?kölelik ve göç yılları? ardından gelen ekonomik çöküntü zamanlarına ait olmasıdır. ??Zor zamanların hiçbir yere gittiği yok!?? diyen Lonnie Johnson, o yıllara ve öncesine ait birçok blues sanatçısı gibi güney kırsalında, deltada ve şehir gettolarında blues ile birlikte verilen zorlu hayat mücadelesinin kısa bir özeti gibidir.
      ??Acıdan beslenmek blues?un bildiği en iyi iş!?? dememin sebebi de işte bu ?doğum, göç, kriz ve savaş? yıllarında blues?un yaşadığı acı ve sıkıntı dolu serüvendir ve evet ??blues tezatların müziğidir!?? katılıyorum. Kim acıdan beslenmek ister ki? Daha tezat bir durum düşünemiyorum?

      • Orient5 25 Ocak 2010 - 22:32 #

        Evet evet, işte budur. Bir sorum var: Şimdi ben eskilerden başlayarak ve bluesu özümseyerek, bilerek dinlemek istesem, bir kılavuz önerebilir misiniz? yani kim kimdir? Müziğini yaparken nereden etkilenmiştir? Blues türleri nedir ve ne ifade eder? Var mı bildiğiniz bir kaynak? Bu arada bu güne kadar rastladığım en adam akıllı blues sitesi burası. Kendi adıma teşekkür ederim. Sevgiler, Hakkı…

        • B&B 26 Ocak 2010 - 05:28 #

          Giles Oakley?in ??Blues Tarihi ? Şeytan?ın Müziği?? adlı kitabını kesinlikle tavsiye ederim. Bir solukta okuduğum bu kitap harika bir kaynaktır. Ayrıca ??Blog and Blues?? ile ilgili hoş düşüncelerin içinde çok teşekkür ederim?

  2. Mestea 26 Ocak 2010 - 10:43 #

    Blues Tarihi’ni okumuştum. Epey derinlmesine bir araştırma…

    • B&B 27 Ocak 2010 - 16:13 #

      Bu kitabın 1976 yılında BBC televizyonu için çekilen aynı adlı belgesel diziye bağlantılı olarak yayımlandığını biliyorum. Bunu 1983 yılında genişletilmiş bir basımı izliyor, 1997 yılı ile birliktede son haliyle blues?un yaşadığı serüveni 20.yüzyılın sonlarına kadar taşımayı başarıyor. Kesinlikle harika bir araştırma kitabı?

  3. Mestea 26 Ocak 2010 - 10:46 #

    Burada varmı bilmiyorum ama All Music Guide to the Blues: The Definitive Guide to the Blues (http://www.amazon.com/All-Music-Guide-Blues-Definitive/dp/0879307366) bunu da tavsiye ederim.

    • B&B 17 Şubat 2010 - 20:08 #

      Tavsiye için teşekkürler, geçenlerde birde Maxence Fermine?nin ??Bilardo Blues Kulübü?? adlı kitabını okumuştum. Chicago ve New York?da geçen blues tınılı bir öykü kitabı olduğunu söyleyebilirim. Giles Oakley?in ??Blues tarihi-Şeytan?ın Müziği?? adlı kitabı gibi uzun soluklu bir araştırma kitabı olmasa da iyi vakit geçirmenizi sağlayabilir.

Yorum Bırakın